‘vertel eens iets over jezelf.’


Dat is best lastig. Waar begin je? Wat kenmerkt jou nu, op dit moment? Welke van de duizend-en-één gedachten die je over jezelf hebt vind je relevant om aan mij te vertellen? 

Geen twee verhalen die je over jezelf vertelt zijn gelijk. In een sollicitatiegesprek presenteer je jezelf anders dan tijdens een eerste date, waardoor je toekomstige baas een andere indruk van je krijgt dan je potentiële lover. En die is uiteraard niet hetzelfde als het beeld dat je moeder van je heeft. Het verhaal dat je over jezelf vertelt hangt af van hoe je denkt dat degene tegen wie je praat jou ziet of verwacht te zien.

En wat dacht je van je humeur? Na een nacht woelen geef je eerder voorrang aan negatieve gedachten over jezelf dan wanneer je uitgeslapen wakker wordt.

Dan is er ook nog zoiets als voortschrijdend inzicht. Door die ingrijpende gebeurtenis van gisteren lijken sommige gedachten over jezelf opeens niet meer zo belangrijk, en andere des te meer. Je verhaal verandert met de minuut, en zelfs met terugwerkende kracht. Marten Toonder, de geestelijk vader van Ollie B. Bommel, heeft om die reden nooit een autobiografie kunnen schrijven, “want iets wat in je jeugd is gebeurd, is dikwijls het gevolg van een voorval op latere leeftijd”.

‘Jouw verhaal’ staat niet in steen gebeiteld: het is vloeibaar, een optelsom van veranderende factoren. Het is een snapshot van wat je denkt dat nu, op dit moment, belangrijk is.  Het is wie je nu vindt dat je bent.

die optelsom, jouw essentie op dit moment, leg ik vast in een portret. in welk medium dan ook.